نمی توانم بگویم ناراحت هستم... اما همان قدر هم نمی توانم بگویم که خوشحالم... نمی دانم چه هستم... بی حسم انگار... عجیبم شاید... بی هویتم اصلا... جایگاه اجتماعی ندارم... به خاطر همین است که در کما به سر می برم... شاید این یک مکانیزم طبیعی دفاعی برای زنده ماندن است ...
[ ]
نوشته شده توسط بهار.
من در جستجوی قطعه ای از آسمان پهناور هستم که از تراکم اندیشه های پست تهی باشد.
